Jovan Joca Jovanovic

„Uvod u dramaturgiju (naraciju) filma“ – Jovan Jovanović

Izvor: Filmske radosti
07/09/2010

Joca Jovanović je jedna od najvećih legendi i znalaca srpskog filma,verovatno mu zato nisu ni davali da snima filmove. Poslednjih nekoliko decenija kao izbeglica u Sloveniji predaje filmsku režiju.
Ipak, dva igrana i bezbroj dokumentarnih filmova Joce Jovanovića su odavno postali kultni i neprevaziđeni u poređeni sa ostvarenjima čiji su umetnički direktori obično bili šefovi tajne službe. Od Staneta Dolanca, Jovice Stanišića do ovih, najnovijih, sa pokretne trake. Nije slučajno Jovanovićev film sa Draganom Nikolićem „Mlad i zdrav kao ruža“ nagovestio sveopštu kriminalizaciju Srbijepod vlašću podzemlja, a „Pejzaži u magli“ najavili su mnogo pre Zemunskog klana i Šarića da će na kraju narkodileri potpuno pokoriti Srbiju. (Miomir Marić „Ćirilica“ TV Košava (2010.))

SRPSKI FILM, SRPSKI ŽANR, HOLIVUDSKI PRODUCENTI I SEMIOLOGIJA FILMA

„FILMSKI SCENARIO, NAJČEŠĆE KRIZE SCENARIA, JE PREDMET DISKUSIJE OD VREMENA SAMIH POČETAKA proizvodnje filmova kod nas posle II svetskog rata. Međutim, o scenariju se diskutuje izvan i bez razmatranja koncepta filmske prizvodnje, kao i značaja producenata za nastanak i kvalitet filmskog scenarija.

Poznato je da su temelji proizvodnje srpskog filma u kontekstu jugoslovenskog filma postavljeni na lenjivističko-boljševičkim principima, koji bezuslovnu zahtevaju da koncept proizvodnje filma vode država i partijska birokratija u saradnji s dežurnim ideolozima u dnevnoj publicistici. „Nacionalna filmska preduzeća su morala Komitetu za film da podnose na pregled i saglasnost godišnje spiskove tema za filmove koje će snimati, scenarija za one teme koje su odobrene, detaljne knjige snimanja za odobrena scenarija, da traže saglasnost za izbor reditelja, glumaca i ekipa, za svaki film pojedinačno. Najzad, da sve što je urađeno daju na pregled cenzornim komisijama. Ceo taj rad je istovremeno preko svog agit-prop aparata (agitaciono-propagandni biro, prim. J.J.)

kontrolisala i Partija“, piše Ljubomir Dimić u knjizi Agit-prop kultura, Rad, 1988. godina. Jedina naša filmska zvezda internacionalnog značaja Ita Rina je u pismima Titu i Đilasu, početkom pedesetih godina, nazvala takvu kinematografiju – diletantskom.“

Uvod u dramaturgiju (naraciju) filma – Jovan Jovanovic